Het gebrul van de stilte

Synopsis

Een jongen leeft in isolement en stilte, ook al is hij tussen mensen. De scène begint in de keuken, waar hij een vuur ziet oplaaien en zijn moeder om hulp roept, maar zijn stem verdwijnt in de leegte zonder antwoord, terwijl filosofische woorden over de eenheid van het bestaan tot hem doordringen.

Op school probeert hij een groepje kinderen te naderen om hen te groeten, maar ze verdwijnen. Hij keert terug naar huis, waar hij een zelfportret op papier tekent, maar bewust zijn mond weglaat, alsof hij erkent dat hij zijn stem kwijt is. Bij zonsondergang gaat hij slapen en zakt weg in een diepe droom: hij begint onder water te verdrinken, stijgt dan op naar een donkere ruimte die het scherm vult en belandt plots in een uitgestrekte tuin vol leven. Daar speelt hij met het water als een vrij kind en een vlinder leidt hem naar een toverspiegel; hij kijkt erin maar ziet zijn mond niet.

Maar de paradox doet zich voor wanneer hij de spiegel verlaat en zijn spiegelbeeld verdwijnt, om dan plots terug te keren; de vlinder landt op zijn spiegelbeeld en zijn mond verschijnt weer in de spiegel. In een laatste moment van inzicht haalt hij het papier waarop hij zichzelf zonder mond tekende uit zijn zak en gooit het in het water, waarmee hij het valse beeld loslaat en zijn ware identiteit terugvindt via een reis tussen werkelijkheid en droom, en zo bevestigt dat de echte stem niet wordt gegeven maar in de diepte wordt ontdekt.

Automatische vertaling van de oorspronkelijke synopsis.